Sabien Tiels mist trein in Aalst niet

10/08/2009 - AALST

Het haar netjes in de plooi, een opvallend stijlvol jurkje met daaronder wenkend rode laarsjes : Sabien Tiels blijft aangenaam om naar te kijken. Haar ravissante verschijning verklankte zich bovendien in een zeer gevarieerde muzikale act met daarin oog voor eigen werk, zoals bij haar opener 'Breek het ijs', maar ook met een opgemerkte versie van het 'parkieslied'. Tussendoor ook liedjes van collega's-muzikanten, wat resulteerde in een aanstekelijke aanpak van 'Tante Emma' van Wim De Craene of een 'Mia' van Gorki, zoals je ze zelden hebt gehoord. In haar setlist ontbrak uiteraard ook niet het nog altijd zeer radiovriendelijke 'De trein'.

Slechts af en toe zeer licht gehinderd door plaagstootjes regen en een zwoel windje, dat haar frele stem soms wegdreef, miste deze toch wel enigszins onderschatte artieste in Aalst de trein overduidelijk niet.

Zwoel Yamundo in een warm Lier

06/08/2009 - LIER

Lier verkaste voor enkele uren naar de Antillen. De zwoele avond zal er wel voor iets tussen gezeten hebben maar dit was de perfecte setting om naar de betoverende Yaso Romero Fernandes, in wit-met-donkere-stippen-kleed, te luisteren. Haar Bob Marley horen zingen doet je enkele stappen dichter bij het podium staan, wat Lier eerst met mondjesmaat deed maar wat niet aan het heel jonge publiek moest gevraagd worden. Tot op het podium swingden ze met Yamundo mee de avond in. Dansend startte Yaso het tweede deel met interpretaties van flamenco, jazz en chanson. Vincent Goeminne’s stem deed je soms aan ‘the boss’ denken en met z’n hoedje zag je soms Elvis Costello (zonder bril) staan. Best wel sexy hoor Martin Ball, Grete Von Heidsick of Ironman te zien. Was de wereld naar Lier afgezakt of stond Lier die avond on top of the world? We kunnen er even over bijpalmen...

Mathieu en Guillaume maken het mooie weer in Aalst

27/07/2009 - AALST

Het zag er niet zo best uit in de vooravond. Donkere wolken zweefden dreigend boven Aalst. Maar het tij keerde gelukkig. De hemel klaarde op en Palm Parkies was klaar om er een fantastische (droge) avond van te maken.

Op het podium stonden de twee broers Mathieu en Guillaume. Jong opkomend talent dat verrassend goed aan de weg timmert. Met hun sfeer en ambiance konden ze zowel de meezingende die-hard fans bekoren als de stille genieters in het park.

Met het vallen van de avond werd de sfeer er nog beter op. Het publiek kampeerde op hun dekentje met her en der verspreide theekaarsjes. De bediening aan tafel of ligstoel zorgde ervoor dat men niets hoefde te missen van het optreden. En dankzij de mobiele kassa werden ook de drankbonnetjes ter plaatse afgeleverd.

Yamundo verovert Halle

20/07/2009 - HALLE

Yamundo doet misschien niet meteen een belletje rinkelen, maar de groep heeft met onder meer Mr Vincent (zanger/gitarist bij The Dinky Toys en Plane Vanilla) en Joris Angenon (gitarist bij The Machines) twee ouwe muzikale rotten in haar rangen. Voeg aan die ervaring de zwoele en sexy zang van Yaso Romero Femades en het aanstekelijke enthousiasme toe van de andere muzikanten, en je krijgt een gezonde mix van de meest uiteenlopende muziekjes en stijlen. Knipoogjes naar Bob Marley, een uitstapje naar flamenco, leuke popriffjes, wat latin en salsa-invloeden, een geluid dat soms appelleert aan Sade en Joss Stone, een snuifje chanson,...en ga zo maar door.

Dat groot arsenaal aan muzikale invloeden maakt de muziek van Yamundo uiterst dans- en beweegbaar. Het collectief speelde onbevangen voor wat het waard was en dat resulteerde aan het eind van de avond in één groot dansfeest voor jong en oud. Halle lustte er duidelijk pap van.

Wevelgem en Stash hebben respect voor elkaar

16/07/2009 - WEVELGEM

Stond Stash vorig jaar op Palm Parkies zowat op alle Vlaamse podia geprogrammeerd, bij deze editie deden ze alleen Wevelgem aan. Een stroomonderbreking in het tweede deel van de set dreigde nog roet in het eten te gooien van een anders al bijzonder sfeervolle avond. Het Wevelgemse publiek wachtte geduldig af en werd na het herstel daarvoor uitvoerig bedankt door zanger en frontman Gunther Verspecht, die met zijn flink rockende band waardig afsloot.

Ook gisteren tekende het publiek massaal aanwezig. Ondanks die grote belangstelling, mag Palm Parkies zich nu al één van de milieuvriendelijkste festivals noemen. De gedisciplineerdheid van toeschouwers, maar ook de haast grenzeloze inzet van ontelbare kinderen die, in ruil voor een fraai gadget, de parken beker- en flesjesvrij houden, maken dat het ook in Wevelgem opnieuw goed en aangenaam toeven is.

Axl Peleman pakt Deinze in

15/07/2009 - DEINZE

Als je het als beginnend artiest ontbreekt aan podiumvastheid en je weet niet hoe je een publiek moet inpakken, rep je dan naar een optreden van Axl Peleman. Ook als toeschouwer raak je niet weg onder zijn professionalisme.

De gezonde mix van 's mans eigen repertoire en hits met hoge radiopotentie (Niet met mij), afgewisseld met enkele stevige meezingers uit het collectieve repertoire (o.a. Blauw van The Scene), zijn ongebreideld positivisme (een als Schotse Highlander getooide jongeman kreeg 2 gratis cd's na het optreden voor zijn onophoudend gedans) en zijn niet aflatend inspelen op het publiek (een achtergrondkoortje bij 'Mia' van Gorki), maakte dat de doortocht van Axl Peleman in Deinze één groot openluchtbal werd.

Als je bovendien als artiest de luxe hebt om je te omringen met uitstekende muzikanten is de muzikale hoogmis gewoon compleet.

Parkies beleven topavond met Sandrine

13/07/2009 - AALST

Het blijft een oereenvoudig gegeven: zet een podium neer in de fraaie omgeving van het stadspark van Aalst, zet op dat podium de rasartieste Sandrine geflankeerd door een stel steengoede muzikanten, maak het het publiek naar zijn zin met gratis toegang en hapjes en drankjes aan zeer democratische prijzen, en je hebt een sfeervolle zomeravond om U tegen te zeggen. Als het weer écht meezit zoals gisterenavond, wordt die avond helemaal top.

Het publiek tekende eveneens massaal aanwezig: giechelende tienermeisjes, iets stoerdere knapen van dezelfde leeftijd, een gezin met kindjes, een wat ouder hand-in-hand-lopend koppeltje, vrienden en vriendinnen die elkaar rond de hals vliegen na jaren weerzien, een stille wandelaar met hond die even de massa overschouwt, een stel dat onhandig zijn vouwzeteltjes niet geopend krijgt: allemaal hebben ze hun plekje in die avond die langzaam uitdooft in de nacht.

Uit respect voor mens en natuur moet je de organisatoren een pluim toewerpen dat ze er rond half twaalf mee stoppen. Parkies is gewoon, simpelweg een heel democratisch gegeven dat moet worden gekoesterd.