Artiesten
Paul Michiels
Paul Michiels imiteert als kleine jongen in de fifties al Elvis Presley. Tien jaar later spiegelt hij zich aan The Beatles en wordt hij wereldberoemd in zijn geboortedorp Heist-Op-Den-Berg. Een kleine doorbraak komt er in de lage landen pas in de jaren zeventig dankzij de popgroep Octopus. Fast forward naar de eighties. Bart Peeters zoekt een zanger voor een covergroep en komt bij Paul uit. In die band vertoeft ook gitarist Jan Leyers. Het klikt enorm tussen de twee en de rest is alweer geschiedenis. Soulsister bereikt met de superhit ‘The way to your heart’ zelfs de Amerikaanse hitparades.
Soulsister beleeft een korte, intense carrière, maar Paul raakt de zangmicrobe niet kwijt. Voor een recent project ging hij een samenwerking aan met de klassieke componist Jeroen D’hoe. ‘It ‘s a gas’ werd een mooie kruisbestuiving tussen pop en klassiek. Intussen vond er ook een verzoening met Jan Leyers plaats en leeft Soulsister opnieuw. Maar deze zomer doet Michiels het met zijn eigen band, ook niet slecht, hoor.
Thé Lau & Red Limo
Thé Lau doet op PALM PARKIES zijn ding samen met Red Limo, aanvankelijk een improviserend strijkkwartet, nu een combo dat de brug slaat tussen pop en latin. Maar of Thé straks daarom de rumba zal dansen? Dat lijkt twijfelachtig. Deze volbloedmuzikant probeerde na de split van The Scene een eigen leven te gaan leiden. Met succes, dat moet gezegd, zelfs als schrijver debuteerde hij met succes. Toch vond hij pas sinds de reünie van de succesband uit de jaren 90 vele fans van toen terug. Zo stond Thé Lau in het voorjaar nog in het Antwerpse Sportpaleis als centrale gast op het Nekkafestival. Daarbij liet hij zijn ware (aangename) aard weer zien: positief eigenzinnig, af en toe ruimte vrijmaken voor een experimentje, maar toch zijn klassiekers niet vergeten. Brul het daarom straks maar lekker mee: want iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen.
Tom Dice
Tom Dice is het pseudoniem van Tom Eeckhout. De 21-jarige knul uit Eeklo brak door in de tv-talentenwedstrijd X-Factor. Zijn debuutsingle brak in 2009 weinig potten, daarom was het een absolute verrassing dat Tom België mocht vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival van 2010. Het werd een weergaloos succes. Tom Dice haalde als eerste Belgische act sinds 2004 de finale en veroverde pers en publiek. Met zijn ballad ‘Me and my guitar’, die wat aan cultmuzikant Damien Rice deed denken, werd hij uiteindelijk zesde. Maar zonder de vriendjespolitiek tussen de vroegere Oost-Europese landen had er zeker meer in gezeten. Niet getreurd, zijn debuutalbum ‘Teardrops’ bereikte meteen de gouden status. Bevestiging moet nu volgen. Op PALM PARKIES?
Mathieu & Guillaume
Twee broers die elkaar perfect aanvullen, het is niet altijd vanzelfsprekend. Zeker niet op muzikaal vlak. Mathieu & Guillaume zijn dus gezegend. Iets waar vooral het publiek blij mee mag zijn. Zeker voor wie het begrepen heeft op de betere kleinkunst of chansons in de traditie van meesters als Herman van Veen, Toon Hermans en Jacques Brel. Vaak mag het voor de broers ook wat luchtiger. Met succes, hun twee singles ‘Komen & Gaan’ en ‘Ik heb je lief’ deden het niet voor niets uitstekend in de Vlaamse Ultratop. Hun debuutalbum luistert naar de naam ‘Kleine Sterren’. Maar wees gerust, kleine sterren zijn Mathieu & Guillaume al lang niet meer.
Poppy
Poppy, een groepsnaam die het publiek wat op het verkeerde been zet. Want deze Belgische formatie brengt aanstekelijke reggaebeats met uitstapjes richting, ska, hip-hop, dub en… pop. Deze groep heette vroeger JAMAN! Tien jaar geleden gingen de leden elk hun eigen weg. Je kwam ze tegen bij Henny Vrienten om in Nederland mee te spelen in de musical rond Doe Maar of ze daagden op bij de reünie van The Skyblasters, een succesvolle Belgische reggaeband uit de jaren 80. Na deze avonturen sloegen zanger Steven de Waele en gitarist Steven Gossye opnieuw de handen in elkaar voor een nieuw reggaeproject. Ze selecteerden zorgvuldig de medemuzikanten. Het resultaat: een mix van zuiderse pop en reggaebeats. Poppy moet je op PALM PARKIES meemaken!
De Kleinkunstcarroussel
Alles in de muziek keert nog wel eens een keertje terug. De betere Nederlandstalige songs zijn eigenlijk nooit weggeweest. Daarom kent kleinkunst de laatste jaren een heuse revival.Op PALM PARKIES trakteren Barbara Dex en Jelle Cleymans u op een brok van deze nostalgische en meezwepende muziek. Eén vrouw en één man, beide met een onweerstaanbaar charisma, nemen je mee in een totaalprogramma met een waaier van muzikale en tekstuele pareltjes.
Met hun eigenzinnige interpretaties – nu eens grappig en geestig, dan weer ontroerend mooi – laten ze niemand onberoerd. Laat je meenemen op deze nostalgische liedjescarrousel door Barbara en Jelle en geniet met volle teugen van die stemmige en beklijvende liedjes van toen.
The Vipers
Over oude rotten in het vak gesproken… In 1969 scoorden The Vipers al een hit met ‘Looky Looky’ De groep mocht zelfs het podium delen met groepen als Deep Purple of Uriah Heep, maar in 1972 was de split al daar. Gelukkig hebben de meeste rockbands ook een tweede leven. Op de Gentse Feesten van 1994 lukten The Vipers een succesvolle comeback. Sinds dat moment is de band niet meer weg te denken bij een motortreffen of op het podium van een een bluescafé. Covers uit de wereld van de hardrock vormen daarbij het succesrecept. Onderschat deze krasse knarren echter niet. The Vipers haalden in een recent verleden nog de affiche van Golden Years in het Sportpaleis. Chapeau.
Boogie Boy
Het had geen haar gescheeld of Vlaanderen was Boogie Boy kwijt geweest. Een optreden over de grote plas samen met zijn zoon Nathan leidde bijna tot eeuwige roem bij de Amerikaanse versie van ‘Idool’. Maar zover kwam het dus gelukkig niet. Boogie Boy blijft gewoon wie hij altijd al was. Het altijd zwetende podiumbeest dat zweert bij Ray Charles & Co en zo het afwijkende spiegelbeeld vormt van Paul Ambach. De man die naam maakte als concertpromotor die ooit Michael Jackson naar ons land bracht. Boogie Boy of ambiance met de grootst mogelijke A. Schrijf het nu al maar op. Want geen podium is voor hem te klein of te min. Website: www.boogieboy.be


















